Home My Diary: - Bye bye Thailand - Thailand - Bye bye Australie - Canberra - Sydney en omgeving - Op naar Sydney - Fraser Island - Cairns-Brisbane - NZ Adventures - Banaan - Darwin - Cairns - Bye bye Darwin - Coens bush-douche - Darwin - Op weg naar Darwin - Broome (broem, weg van daar!) - Broome en weg eruit! - Op weg naar Broome - Adelaide-Perth - Adelaide Stop-over - Adelaide-Alice Springs - Great Ocean Road - Laatste loodjes Tassie. - Overland Track - Tazzie! - het avontuur begint! Laatste loodjes Tassie.(20040217) Gewijzigde plannen Nu had ik iedereen gezegd dat ik onderhand al weer in Melbourne zou zijn,maar dat is dus niet het geval. Ik had mijn ticket al geboekt, en toen kwam ik 2 meiden tegen die ik ook al bij Craddle Mt. ben tegen gekomen. Ze hadden een derde lid daar achtergelaten, omdat zij de Overlandtrack ging lopen. Ze hadden nog iemand nodig, omdat ze een auto gehuurd hadden. En met z'n tweeen is het niet erg rendabel. Ik heb toen mijn ticket gewijzigd en heb met hun een stuk van de noord en oostkust gedaan. We zijn eerst naar Wynyard gereden en omdat het niet zover was, hebben we ook een waterval onderweg aangedaan. (zie foto) Tasmanie is eigenlijk niet zo veel aan, als je geen auto hebt, want dan kom je nooit op de afgelegen plekjes, zoals deze waterval. We hebben in Wynyard op een caravanpark overnacht. Van Wynyard naar Stanley Vanaf wynyard zijn we naar Stanley gereden. Omdat het regende hadden we niet echt veel zin om allerlei buitenactiviteiten te ontplooien, dus zijn we redelijk in ene rechte lijn naar Stanley gereden. We hebben bij Wynyard een paar korte wandelingen gedaan bij de kust. In Stanley aangekomen was het weer ene stuk opgeknapt en ben ik samen met Justine (duits) de Nut op gelopen. Dat is ene rots en is een attractie. Het ding in 152 meter hoog en je kan er met ene stoeltjeslift op...Gaat echt nergens over, want je loopt er in 10 minuten op. Maar je hebt mooie uitzichten van de Nut op de zee en de omgeving. s'Avonds ben ik nog ene keer de Nut opgelopen, maar nu met Nancy (nederlands). Er was een mooie zonsondergang, dus dat was de moeite waard. Vrijdag de 13e Op vrijdag morgen zijn we nog ene keer de nut pgelopen, maar nu gezamelijk. Het was erg mooi weer en de uitzichten waren beter dan gisteren. Na de wandeling hebben we ene Senic Ride rond Stanley gemaakt. Ik heb het meeste van het rijden gedaan. Erg raar het rijden aan de andere kant van de weg, maar ik ben er nu redelijk aan gewendt. Onze auto had gewoon een schakelbak, maar ook dat is redelijk eenvoudig van de andere kant. Van Stanley naar de westkust gereden, maar daar was niets te beleven, dus zijn we weer terug gegaan richting Wynyard, waar een National Park was. Rocky Cape. Om er te komen moesten we ene stuk over een Gravel Road rijden. Toen we weer uit het park kwamen en weer op t asfalt reden hield de koppeling ermee op. Erg vervelend, want we stonden in de middle of Nowhere...Gelukkig kwam er een behulpzame Oz kijken wat er aan de hand was en konden we weggesleept worden. De Sleepman bracht ons naar Wynyard en we hebben toen overnacht in het Caravanpark. We hadden het kunnen weten natuurlijk....Nooit op vrijdag de 13e met een oude auto op een Gravel road gaan rijden! Belangrijke les!! De volgende morgen kwam Wayne van het verhuurbedrijf kijken wat er aan de hand was. Hij was eerst bezig met het maken van een rubberding wat losgeschoten was, maar kwam er toen achter dat er iets in een kogelgewricht was afgebroken. (wij hebben niets gezegd over die gravel road) En dat kon Wayne niet maken. Einde van El Pintara! Dus hij heeft onze auto weggereden naar Launceston (optrekken in z'n 4 en proberen niet te stoppen) en ik ben er in zijn wagen achteraangereden. In Launceston hebben we een prachtige nieuwe wagen gekregen, die waarschijnlijk duurder was dan de onze, maar dara klaagde in niet over, stuurbekrachtiging, airco, automaat...best wel aardig! Van launceston zijn we richting de Bay of Fires gereden, maar we hebben overnacht in Georgetown, wat dichterbij was. De Bay of Fires De bay of fires, waar we de volgende 2 dagen hebben doorgebracht is een super mooie baai, met blauwe zee en witte stranden. Prachtig helder water, wat overigens erg koud is... Maar erg mooi en we hadden ook nog eens prachtig weer, dus dat was tegek! Om er te komen hebben we 52 km over een gravel road gereden, wat echt erg vermoeiend was. We hebben overnacht in St. Helens en de dag erna hebben we de bay van de andere kant bekeken en ook dat was echt te gek. Ik heb nog gezwommen, want dat was erg aanlokkelijk! Heerlijk, maar fris water! Daarna zijn we via de st. Columbia en de Raplh waterfalls (laatste viel erg tegen) naar Birdport gereden en hebben daar in een zeer knus en gezellig hostel overnacht. De laaste dag zijn we naar Devonport gereden en daar zit ik nu mijn verslag te typen! Morgen, dat is Woensdag 18/02 vlieg ik naar Melourne terug en hoop ik een auto te kunne kopen, of een lift te kunnen vinden in de richting van Adelaide via de Great Ocean road.